Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

(korte) Update Hadassa: Uitslag mri scan

Donderdag aan het einde van de middag werd ik gebeld.

De knik was inderdaad nog duidelijk aanwezig ( het zou ook wel bijzonder zijn als hij ineens weg was). Maar er kwam niks tegen het ruggenmerg aan en er zat nog voldoende vloeistof om heen. Positief dus. Wel wilde ze om alle botjes nog eens beter te bekijken een foto maken van haar nek ( wat hooguit tien tellen zal duren).

Op mijn vraag wat dit nu precies voor haar toekomst betekende, kon ze me eigenlijk geen antwoord geven.
Ze zei dat ze nog veel zou groeien en dus ook haar nek, het bovenste deel ( waar het bij haar 'het probleem' zit) wel een stuk minder dan de rest. Over drie maanden zullen we weer naar de neuroloog gaan voor een controle.

Ondanks dat ik nog steeds denk dat het niet veel kwaad kan. Ben ik blij dat ze haar wel goed in de gaten houden.
En mocht er toch iets gaan opspelen ( stijfheid in haar beentjes bijv.) kan ik altijd bellen. Dat had ze me een halfjaar geleden ook verteld, maar ze is echt het meest beweeg…
Recente berichten

Maar dat nood zeil ligt er nu dus al bijna vier jaar..

Hoewel ik het jammer vind dat we afscheid moesten nemen van onze caravan, is er ook wel een leuke bijkomstigheid.
Van het geld kunnen we een nieuwe laminaat vloer gaan leggen. EINDELIJK! Deze zomer zou het vier jaar zijn dat we een halve laminaat vloer hebben en half zeil. Toen we een andere keuken kregen was het laminaat in de keuken eruit gehaald, en hadden we er voor 'nood' zeil in gelegd ( laminaat look zeg maar). Maar dat nood zeil ligt er nu dus al bijna vier jaar..
Altijd als er mensen over de vloer zijn erger ik me eraan.. schaam ik me ervoor. Niet voor mensen die dichtbij me staan.. die weten inmiddels niet beter. Maar als er een 'nieuw' iemand bij ons is, of bijvoorbeeld een moeder van school die haar kind na een speeldate komt halen. Dan wil het liefst niet dat ze verder komen dan de hal. Ik vind het maar niks. En dan is vier jaar een lange tijd.
Waarom moest het zo lang duren..? Geen tijd, geen geld, andere prioriteiten. Ik weet het eigenlijk niet eens zo goed…

Update Hadassa: Tweede mri scan

Een tweede mri scan..brrr  ik wilde helemaal niet zoals je al eerder kon lezen. Maar juist het gedeelte in haar nek ‘de knik’ was niet te zien. Verder was alles goed te zien, maar naar dat gedeelte waren we juist allemaal zo benieuwd. En na een goed gesprek met de neuroloog, waarin we ook besloten haar een beetje melatonine te geven en alleen haar nek te bekijken ( wat dus veel korter is). Leek het mij toch verstandig het wel te doen.
Het maakte niet dat ik er minder tegenop zag de tweede keer. Het vorige drama staat nog vers in mijn gedachten.
Ik kwam  twintig minuten te laat binnen…want ik was Groningen nog maar net binnen en ik stond al stil in een file voor het stoplicht. Maar er was een zeer ruime tijd aangehouden omdat ze nog moest drinken en vanwege de melatonine plus het inbakeren. Ze was al erg moe, dus daar was ik wel blij mee.  Ze werd deze keer goed strak ingepakt. En ik zag meteen dat, dat al een beter effect op haar had dan de vorige keer..want dat was een ware strijd…

Onze vier persoons- caravan is nu toch echt te klein.

De caravan waar we een aantal jaar fijn mee op vakantie zijn geweest, is sinds vorige week niet meer in ons bezit. Onze vier persoons- caravan is nu toch echt te klein. De afgelopen twee jaar redde we ons prima. Met Gideon tussen ons in of in het campingbedje: die stond wel midden in het looppad..dus ideaal was het niet. Maar het ging goed. Daarbij komt dat ik eigenlijk elke onderneming ( nou ja niet elke.. ) met Hadassa spannend vind.
Twee jaar geleden zaten we met Gideon onder een bloedhete luifel te puffen, want hij had bronchitis. Twee keer naar de huisarts geweest, en met hoge koorts lag hij vooral veel op schoot. En natuurlijk kan dat gebeuren in de vakantie, maar als je dan in een caravan zit ( die eigenlijk te klein is) en wassen ongeveer vijf euro per wasbeurt kost ( en hij spuugde nogal wat af van het hoesten). Dan is het niet heel relaxed.
Dit jaar kiezen we dus voor een huisje, wel op vakantie, maar ook het 'gemak' van een huis. Voor mij/ons voelt dat op dit moment g…

'Ik geloof niet in de tandarts'

Gisteren wist ik even niet wat ik  moest schrijven.. ik ben gewoon gaan bidden. En vroeg 'Heer ik wil iets schrijven waar mensen wat aan hebben. Misschien iets wat u tegen hen wilt zeggen..'






Er zijn zoveel mensen die niet in God geloven. Zoveel mensen die juist de hele andere kant op gaan. Dan vind ik het niet raar dat er zoveel narigheid gebeurd in de wereld. God heeft ons een keus gegeven om Hem te volgen. Hij wil niet dat wij als een marionet alles maar doen wat Hij van ons verlangt. Hij wil dat wij zelf bewust een keuze maken Hem te volgen. En pas dan kan Hij in onze levens aan het werk. 

Hij wacht op jou, met Zijn armen wijd open. Wat er ook gebeurd is in je leven. Hoeveel ellende je ook kent.  Hoeveel je is aangedaan.  Hoeveel fouten je ook hebt gemaakt. 
Als je hem niet opzoekt zal er ook niks veranderen. Hij wil dolgraag in jou leven zijn. Hij wil niets liever dan jou hart aanraken en met jou de rest van je leven door. 


Update Hadassa Verlatingsangst!

De zes maanden mijlpaal zijn we inmiddels alweer voorbij. Hadassa doet het goed. Ze wil van alles ondernemen maar is eigenlijk nog niet sterk genoeg om het allemaal te doen. Zo wil ze heel graag zitten, maar zodra je haar neerzet kukelt ze om of klapt ze dubbel als een pannenkoek. Ook merk ik aan haar dat ze het heel vervelend vind als ze me niet kan zien of als ik haar alleen laat. Huilen! Verlatingsangst! Ik ken het helemaal niet van de jongens, maar dat is meer omdat zij altijd bij mij waren want die wilden niks anders.

Maar Hadassa beseft zich nu wel degelijk dat mama er niet altijd kan zijn. Als ik haar aan Ben geef zet ze het soms al op een brullen en moet ik haar weer terug nemen. Alleen in de box of op de grond liggen is ook geen pretje want dan moet ze zich zelf vermaken en eigenlijk moet ik er steeds bij zitten want dan is madame rustig. Eerder speelde ze prima zelf en redde ze zich goed, maar nu wil ze me heeeel dichtbij zich houden. Al hoewel ik het eerst schattig vond..de…

Ruben, Boaz & Gideon

Ruben is op één april tien jaar geworden! Tien jaar! Ik vind het nog raar klinken als ik het hardop zeg. Wat wordt hij groot! Een tiener in huis zo leuk, en ( cliché) wat gaat de tijd toch snel. Over Ruben wil ik niet te veel vertellen op de blog omdat hij dat niet prettig vind. En hoewel ik een boek kan schrijven over dit geweldige kind respecteer ik zijn wensen en hou het kort. In de spotlight staan is niet zijn ding, en dat is prima. Hij houd ontzettend veel van computeren en kan uren op zijn kamer bouwen met lego en knexx. Je merkt aan alles dat hij ouder word en ik vind het leuk om te zien en tegelijkertijd erg spannend! Het gaat bij Ruben op school niet allemaal van een leien dakje en dat maakt me soms wel bezorgd. Maar ik ben trots op alles wat hij doet en zie hem echt groeien. Het is een schat! 
Aan Boaz heb ik al regelmatig een blog gewijd. Hij is twee handen vol. Maar deze keer wil ik toch wel even zijn geweldig leuke kanten benoemen.  Een zorgzamer kind dan Boaz kan je, je …