Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Met of zonder spinner.

Laat jij, je kind mee doen aan rages? Ik liever niet. Maar je kunt je er helaas niet voor verstoppen.

Vroeger was het springtouwen, elastieken, knikkeren ed. Nu zijn het spacescooters, spinners en hoverboards.
Ik wilde er vroeger altijd graag bij horen, en was me er altijd van bewust of de kinderen in de klas mij wel of niet leuk vonden.
Nu ik zelf kinderen heb zie ik hoe dat bij hen gaat. Het is bij hen alle drie verschillend ( Hadassa is nog iets te jong om op een spacescooter te staan ;) ) Boaz wil graag dingen hebben gewoon om ze te hebben. Hij was de eerste die zei dat hij een spinner wilde hebben.
Nu ik ouder en wijzer ben,..ahum. Wil ik niet mee werken aan het rage en groepsdruk gebeuren en heb ik tegen Boaz gezegd, prima. Maar ik koop hem niet voor je. Als je graag een spinner wil mag je hem zelf kopen als je daar genoeg geld voor hebt. En dat was geen probleem. Na een tijdje wilde hij zelfs een tweede spinner kopen en ook dat heeft hij gedaan.
Ik wil de kinderen mee geven dat ze nie…
Recente berichten

Noodweer!

Ja..ik ben er zo één. Die klaagt bij te veel warmte. Als de zon te warm word..dus voor mij is dat boven de 22 graden zo iets. Dan echt,, ik kan er niet tegen.

Ik hou er van om zonder jas te buiten te lopen, het liefst het hele jaar door. Dus een beetje warm vind ik heus niet erg. Maar als ik nog voordat ik goed en wel wakker ben het zweet al van m'n voorhoofd kan vegen ben ik echt niet blij.

Waarom ik niet van warm weer houd?

1. Ik kan niks doen, want bij elke beweging word er energie uit m'n lichaam gezogen in de vorm van zweet. En juist die dag wil ik dan van alles!

2. Ik moet korte en 'blote' kleding aan om enige kans van overleven te hebben. En daar hou ik niet van ( iets met niet echt blij zijn met m'n lijf)

3. Als ik met dit weer moet auto rijden, ga     ik    KAPOT.   (lees: Geen airco. maar dan nog)

4. De kinderen gaan nog een tandje harder klagen.  ( en ja geef ze eens ongelijk?)

5. Ik moet een badje neerzetten voor de kinderen, in dat bloedhete weer dus. …

Hadassa, bijna negen maanden!

We hebben inmiddels contact gehad met de neuroloog over de ct scan. Ze kon er niet veel over zeggen. De 'knik' is er en lijkt eigenlijk geen probleem te zijn, voor nu. Ze kon niet zeggen of het op de lange termijn misschien wel voor problemen kan gaan zorgen dat is echt even afwachten. Ergens in september hebben we weer een afspraak.

De cardioloog heb ik nog niet gesproken. Maar volgens de radioloog leek het er niet op dat, de ader tegen haar slokdarm aandrukt. Maar omdat de foto genomen is  terwijl er niks door haar slokdarm gaat, zal ze deze week een slikfoto krijgen. Dan maken ze een foto met contrast vloeistof terwijl ze slikt zodat ze kunnen zien of de ader er dan wel tegen aandrukt.

Als dat ook oké is kunnen we voor nu het stukje cardiologie afsluiten. Daar ben ik wel aan toe, minder ziekenhuis afspraken en meer gewoonte.

Het blijft wel een fijn idee dat we zo nu en dan op controle moeten komen, ook voor mijn eigen geruststelling. Maar alle onderzoeken..daar ben ik toch…

Met een knoop in m'n maag liep ik verder naar huis.

Toen ik vanmorgen van school weer naar huis liep, zag ik ineens in m'n ooghoek  twee jongens die elkaar een flinke klap in het gezicht verkochten. Met wat geschreeuw en gejoel erbij van wat omstanders. Geen leraar te bekennen... Ik dacht nog een moment moet ik er heen gaan? Maar ze liepen al bij elkaar weg.

En weet je.. het maakte me bang. Ineens. Toen ik dit zo zag bedacht ik me, dit gebeurd dus gewoon op school.  Wie zegt dat het niet bij één van onze kinderen gaat gebeuren? En zullen ze van zich af bijten? Of weten ze niet wat ze moeten doen? Zullen ze het ons vertellen als zoiets gebeurd? Ik was me er gewoon ineens heel bewust van, hoe hard kinderen voor elkaar kunnen zijn. Leraren kunnen niet alles zien en overal zijn. En als er echt gepest word, zorgen de pesters er wel voor dat het zo stiekem mogelijk gebeurd.

Met een knoop in m'n maag liep ik verder naar huis.

Gisteren ging Gideon naar school met z'n Belle ( roze prinsessen schoenen) aan naar school. Toen hij thuis…

Nieuw! Blij als een ei!

We wilden al een tijdje een grotere eettafel. We passen er nog wel aan. Maar als Hadassa straks ook aan tafel kan zitten of we hebben visite die mee eten dan ehm.. ja is het echt heel krap.
Als we een beetje uitgebreid eten passen alle potten en pannen er niet eens op. Dus we hadden echt wel een grotere tafel nodig!

Maar vonden het eigenlijk best prijzig. En konden dus niet echt iets vinden naar onze zin en in onze prijsklasse.

Totdat! Ik op een middag tegen een site aanliep voor steigerhouten tafels met enorme korting! Diezelfde dag nog bestelden we een mooie grote tafel en een bijpassend bankje! En vandaag konden we hem ophalen.

Voor


Na Ik ben zo blij als een ei! Een tafel waar we met z'n alle fatsoenlijk aan passen, helemaal naar onze smaak is. En waar de visite met gemak kan aanschuiven! Hier gaan we zo van genieten!

Ik denk het bij dromen blijft

We hebben een leuk rijtjes huis. Een mooie ruime woonkamer, ruime slaapkamers en een tuintje waar je fatsoenlijk in kunt zitten als het lekker weer is.

Toch dromen Ben en ik al jaren van een nog iets ruimer en vrijstaand huis, met een tuin waar de jongens verstoppertje in kunnen spelen, een eigen kamer voor ieder kind en voor Ben een ruime garage om te knutselen en sleutelen.

Eens in de zoveel tijd scrollen we door funda en dromen weg bij de ruime keuken met het raam op de tuin gericht (een must) zodat ik de kinderen lekker kan zien spelen terwijl ik sta te koken (lekker geromantiseerd).

De laatste maanden is er steeds één huis waar ons oog op valt. Hier niet ver vandaan.. dat alles heeft wat wij 'willen' en waar we van dromen. Hij was al eens verkocht onder voorbehoud ( ik baalde) en ineens ging dat toen niet meer door.

 Ik ben alleen met dit soort grote dingen soms behoorlijk 'bang'.

Kunnen we het echt allemaal wel betalen? We weten nu wat we hebben en wat we maande…

Bestaan er niet gewoon zwembadjes die zichzelf reinigen?

Bij de eerste zonnestraal, ook al vriest het en blazen ze wolkjes. Het is ‘mooi’ weer, dus ze willen zwemmen. En nu het mooier weer is vragen ze minimaal drie keer per dag wanneer ze nou eindelijk in het zwembad mogen.
*Koopt nieuw badje*
Beloofd zichzelf: Ja, nee maar echt! Dit keer maak ik hem echt schoon en berg hem op voor volgend jaar.
*Een tijdje later*
De zomer is voorbij. Het zwembadje staat er nog steeds. Een zandlaag  op de bodem..dat is de bodem toch? Twee randen lek en een paar centimeter water waar de algen in groeien.
Ik stop maar gewoon met mijzelf elke keer weer te beloven dat ik goed voor ons zwembadje zal ‘zorgen’.  Want dat doe ik gewoon niet. Hoe groot het voornemen ook is. Ik gooi er af en toe wat vers water in en de kinderen hebben de tijd van hun leven.
Bestaan er niet gewoon zwembadjes die zichzelf reinigen? Maar dan wel gewoon voor de 5,95 euro prijs van de action? Nee zeker..
Want hoe je ook je best doet om dat ding schoon te houden. Een handdoek voor dat je …